Τετάρτη, 14 Απριλίου 2010

ΒLUES

Καμια φορα ξεχναμε οτι πρεπει να λεμε αυτο που σκεφτομαστε
Καμια φορα ξεχναμε ποσο ωραια ειναι η ζωη λιγο παραεξω απτις κωλοπολεις και τους κωλοανθρωπους
Καμια φορα σκεφτομαι οτι αυτα τα καμια φορα εχουν αρχιζει να γινονται "συχνα" και "συνεχεια"


Δε ξερω αν ακουγονται καπως κλισε και ειπωμενα ολα αυτα,ομως προχτες που περναγα το δρομο επεσα πανω σε μία απαυτες τις φορες...σεναν πρωην.Και σκεφτομουν ποσο ηλιθια ημουν που εκανα πως δεν τον ειδα.Ισως κι αυτος το ιδιο..Και καπως ετσι γινεται,σαν ενας φαυλος κυκλος-σκεφτεσαι,σκεφτεται..σκεφτομαστε,σκεφτοσαστε,σκεφτονται.Και εχουμε γινει ολοι τοσο για λυπηση ωστε τρεμουμε να δωσουμε το χερι ή ενα χαμογελο ή να πουμε ενα γεια

(εγω κιολας εχω το περιεργο οτι οταν γινονται τετοια καταληγω παντα να σκεφτομαι οτι θα γινουν ολα οπως στις ταινιες,θα πεθανουμε και δε θαχουμε πει αυτα που θελουμε στους αλλους)


Παρασκευή, 9 Απριλίου 2010


Ήπια ποτά ,από μεθύσι χρόνων που μούλιασαν στη μοναξιά.Δεν ξανακοίταξα ποτέ πίσω,όσες πόρτες ή στόματα έκλεινε ο πουνέντες.Και τωρα τρέμω κάθε μου βήμα παρότι στην εφηβεία και ψυθυρίζω τα μυστικά μου στ'αυτιά μιας λάμπας ,μα τρεμοσβήνει.
Tα νύχια βρώμικα και φαγωμένα-μία τσουγκράνα που δε βαστά μπρος στα κλειστά τους μάτια..Μου είπαν,πέθανα,δεν ακούω.Γιατι στ'αυτια μου ηχεί τ'ανώφελο ζωής με μούχλα αντι για σταχτη